Izjava koja odjekuje zločinom
Bivši šef izraelske vojne obavještajne službe, Aharon Haliva, nedavno je u javnost dospio audio snimkom u kojem tvrdi da je smrt 50.000 Palestinaca u Gazi “nužna i potrebna” za buduće generacije. Njegove riječi – da za svaku izraelsku žrtvu 7. oktobra mora umrijeti pedeset Palestinaca – izazvale su šok, ali i podsjetile na slične izjave iz vremena agresije na Bosnu i Hercegovinu.
Vučićeva poruka iz devedesetih
Tokom rata u BiH, tada mladi političar Srpske radikalne stranke Aleksandar Vučić u Skupštini Srbije zaprijetio je: “Za jednog ubijenog Srbina, ubićemo sto Muslimana.” Ova izjava, izrečena u kontekstu opsade Sarajeva i masovnih zločina, bila je otvorena prijetnja kolektivnim kažnjavanjem čitavog naroda. Danas, decenijama kasnije, Halivine riječi gotovo identično odražavaju istu logiku – da se zločin može racionalizirati kao “nužnost”.
Logika kolektivnog kažnjavanja
I Vučić i Haliva nisu govorili o osveti kao ličnom osjećaju, već kao o “strateškoj poruci” budućim generacijama. U oba slučaja, civilne žrtve se tretiraju ne kao nevini ljudi, nego kao brojke i “sredstvo odvraćanja”. Ovakav pristup direktno otvara vrata genocidu, jer briše razliku između civila i boraca, između djece i vojnika, i cijeli narod stavlja na metu.
Historijske paralele
Bosna i Hercegovina je na svojoj koži osjetila šta znači kada se ovakva retorika pretvori u praksu – logori, masovna ubistva, etničko čišćenje i genocid u Srebrenici. Palestinci u Gazi danas prolaze kroz istu matricu: prisilna raseljavanja, masovna bombardovanja i desetine hiljada mrtvih, najviše žena i djece.
Zašto su ovakve izjave opasne
Historija pokazuje da genocid nikada ne počinje tiho. On je najavljen riječima, opravdan retorikom, a zatim proveden planom. Vučićeva prijetnja bila je uvod u krvavi ratni epilog u BiH, dok Halivine riječi svjedoče da se genocidna ideologija danas nastavlja u Gazi. Oba primjera otkrivaju istu opasnu logiku – da se masovna smrt civila može predstaviti kao politička i vojna “nužnost”.
